Ҳушдори бехатарӣ

Ин маҳсулот наметавонад аз зарбаи барқии шахсӣ, шиддати аз ҳад зиёд ё пасти барқ ​​дар хат ва ихроҷи таҷҳизот муҳофизат кунад. Лутфан, ба диапазони муҳофизат диққат диҳед.
Насб ва қисм-қисм кардани маҳсулот ҳангоми кор кардан, танзим ва таъмири он барои пешгирии хатари зарбаи барқ ​​дар бадани инсон ва пайвастшавии кӯтоҳи таҷҳизот манъ аст ва ба таври қатъӣ стандартҳои барқро риоя мекунад.
Нақшаи васлкунии симро, ки дар пеши дастур нишон дода шудааст, қатъиян риоя кунед ва сими бетараф ва сими фаъол бояд ба мавқеъҳои мувофиқ пайваст карда шаванд.
Ҳангоми хомӯш шудани автомати автоматӣ, анҷом додани амалиёти пӯшидани дурдаст бидуни санҷиши хат ва ҳалли мушкилот манъ аст. Пеш аз бастани дурдаст, нигоҳдории хат қатъ карда шавад. Ҳангоми иҷрои коркарди хомӯшкунӣ барои нигоҳдорӣ тавсия дода мешавад, ки сими нӯги розеткаро ҷудо кунед. Идоракунии дурдасти нобино боиси ҷароҳати ҷисмонӣ ё хисорот ба амвол мегардад.
Барои пешгирӣ аз истифодаи нодуруст ва расонидани ҷароҳати ҷисмонӣ ё зарар ба молу мулк, додани дастгоҳи идоракунии дурдаст ба кӯдакон ва кормандони бе робита бо он манъ аст.
Истифодаи он вақте манъ аст, ки шабакаи алоқа ноустувор бошад, ки метавонад ба осонӣ боиси аз даст додани пайвастшавӣ ва назорат аз ҷониби таҷҳизот гардад, ки боиси ҷароҳати ҷисмонӣ ё хисороти молӣ гардад.
Истифодаи маҳсулоти мо дар саноати таҷҳизоти махсус манъ аст. Агар ба шумо ягон машварат лозим бошад, лутфан барои тасдиқи техникӣ бо шӯъбаи техникии мо тамос гиред. Зарари молу мулк.
Агар корбар мувофиқи шартҳои дар боло зикршуда истифода ва сохтмонро анҷом надиҳад, корбаре, ки қоидаҳоро вайрон мекунад, ҳамаи оқибатҳо ва масъулиятҳои ҳуқуқиро барои тасдиқи техникӣ ба дӯш мегирад.